Katrien Van Steen: "De ik-boodschap gebruik ik regelmatig in mijn communicatie"

Katrien heeft een ietwat ongewoon parcours afgelegd. Zij werkte al, begon toen aan de opleiding Leraar Secundair Onderwijs, gaf enkele jaren les en runt nu een de kinderboerderij 't Hof. Haar planning van kampen en feestjes hebben nog altijd iets van een lesvoorbereiding.

Waarom koos je voor de studie Leraar Secundair Onderwijs? Wat sprak je zo aan?
Ik heb altijd veel respect gehad voor mijn eigen leerkrachten. En dan heb je die ene leerkracht die je leuk vind en die je doet dromen 'zo wil ik ook zijn': iemand die goed kan lesgeven maar ook klaarstaat voor de leerlingen. Maar tegelijk heb ik altijd iets zelfstandig willen doen. Ik heb daarom bewust gekozen voor de vakken Frans en economie. Omdat ik dat graag deed, maar ook omdat het twee vakken zijn waarmee je in het bedrijfsleven terecht kan. Ik was ook al 25 toen ik begon te studeren en ik had twee kinderen. Als 18-jarige heb ik klierkoorts gehad waardoor het niet evident was om mijn middelbaar af te maken en meteen verder te studeren. Daarom heb ik eerst op een boekhoudkantoor gewerkt. Maar de drang om een diploma te behalen, was groot en dus heb ik die oude droom om leraar te worden weer opgepikt en ben ik gaan studeren. Dat was zwaar, maar het heeft mij ook veel voldoening gegeven.


Na je studie ben je ook echt in het beroep gestapt?
Ja zeker. Ik heb zeven jaar in het onderwijs gestaan.  Ik heb eerst enkele jaren les gegeven, maar dat bleek te zwaar in combinatie met mijn gezin. Dus toen er op het secretariaat een plaats vrij kwam heb ik me daarvoor kandidaat gesteld en daar mocht ik meteen beginnen.  Deels lesgeven en deels secretariaat, was ideaal geweest, maar dat was toen niet mogelijk. En achteraf ben ik daar blij om. Want intussen begon het te kriebelen om zelfstandig iets te beginnen en kon ik 's avonds volop plannen maken. 


Hoe lang bestaat de Kinderboerderij 't Hof al? 
We zijn nu anderhalf jaar open, maar we hebben de tijd genomen om alles grondig voor te bereiden: vergunningen, financieel plan... Intussen hebben we konijnen, kippen, twee varkentjes, enkele geiten en schapen, een pony, een ezel en een koe. Kortom, de typische boerderijdieren. Drie dagen in de week zijn open voor iedereen die langs wil komen. Daarnaast zijn er de verjaardagsfeestjes en de scholen die hier op uitstap komen. En in de zomer organiseren we drie keer een boerderijkamp, zowel voor kleuters als voor lagere-schoolkinderen. Het is allemaal heel kleinschalig, maar we laten kinderen een beetje proeven van natuur en boerderij. Tijdens een rondleiding mogen ze eten geven en de stallen uitmesten, bijvoorbeeld.


Ooit spijt gehad?
Neen, ik ben blij met elke stap die ik genomen heb. Niet alles was een even grote meevaller, maar als je het niet hebt geprobeerd, weet je dat ook niet echt. Zo'n project als de kinderboerderij is toch wel zwaarder dan je vooraf kan inschatten. Er is veel werk achter de schermen zoals het voorbereiden van de schoolbezoeken, de verjaardagsfeestjes... allemaal heel plezant, maar soms gewoon ook heel zwaar.


Als je terugdenkt aan de opleiding, zijn er elementen waarvan je zegt 'dat is iets dat me nu nog altijd van pas komt'? 
Zeker. In de eerste plaats denk ik aan de algemene vakken: communicatie, didactiek, opvoeding... De ik-boodschap, daar denk ik nog regelmatig aan terug en ik gebruik het ook in mijn communicatie met de kinderen hier. Ik omschrijf heel duidelijk, vanuit mezelf, dat ik het niet leuk vind als ze dingen kapot maken, bijvoorbeeld. En als we op het boerderijkamp te maken krijgen met een autistisch kind., dan ben ik blij dat dit aan bod kwam in de opleiding. Daardoor weet ik waarover het gaat en hoe je dat kan aanpakken. (lachend) Mijn voorbereidingen van de kampen en feestjes hebben trouwens iets van een lesvoorbereiding. Beroepsmisvorming, zullen sommigen zeggen, maar ik houd van structuur en ik werk graag doelgericht...


Je bent leraar secundair onderwijs, en nu ben je vooral bezig met kleuters en lagere-schoolkinderen. Wat trekt je zo aan in kinderen?
Hun oprechtheid. Hoe jonger ze zijn, hoe oprechter. Die kleintjes faken niet, ze zijn rechtuit. Je ziet het meteen als ze geïnteresseerd zijn en sommigen zijn heel aanhankelijk. Het is heel leuk werken met die kleinen.

Kinderboerderij 't Hof in Oudegem

ik wil voor de klas staan