[in de kijker] Toon Colman: stress meten in het echte leven

Een Fitbit, honderden datapoints per dag en één grote vraag: hoe meten we stress écht goed in het dagelijks leven? 
Dat is waar ik me de laatste tijd mee bezighoud binnen de onderzoeksgroep Mens en Welzijn aan Thomas More. Want stress is iets wat ons allemaal raakt – studenten, docenten, zorgverleners, managers. Alleen: hoe weten we eigenlijk wanneer we gestrest zijn, en wat dat met ons doet?

Mijn verhaal als onderzoeker begon aan de UGent, waar ik Theoretische en Experimentele Psychologie studeerde. Tijdens deze master verdiepte ik me in neurowetenschappen, onderzoeksmethoden en statistiek – allemaal onderwerpen die me lieten zien hoe krachtig data kunnen zijn als ze goed worden geïnterpreteerd. Al snel groeide mijn interesse om praktijkgericht onderzoek te doen met een duidelijke maatschappelijke impact. Zo kwam ik terecht bij Thomas More, waar ik startte als docent van het vak Methoden van Psychologisch Onderzoek 2 binnen de opleiding Toegepaste Psychologie.

Na enkele maanden als docent kreeg ik de kans om me aan te sluiten bij de onderzoekslijn Assessment en Interventie. Daar werkte ik mee aan de cognitieve vaardigheidstest COVAT 9½ – 20, een project dat me onderdompelde in psychometrie en testontwikkeling.
Maar al snel vond ik mijn plek bij de collega’s van de onderzoekslijn Psychologie en Technologie, waar we onderzoeken hoe digitale tools zoals websites, apps, wearables, artificiële intelligentie en extended reality (virtual en augmented reality) kunnen bijdragen aan (geestelijke) gezondheidszorg. We ontwikkelen, implementeren en evalueren technologieën die zorgprofessionals ondersteunen en cliënten versterken.
 

Momenteel werk ik vooral aan het StressTRACS-project, waarin we een innovatieve methode ontwikkelen om stress te meten met behulp van wearables. Stress is een complex fenomeen. Dat accuraat kunnen meten in het dagelijkse leven is een belangrijke eerste stap, die kan bijdragen aan meer bewustwording en kan helpen in het omgaan met stress. Om onze methode te ontwikkelen en te testen, hebben we het afgelopen jaar zo’n 150 collega’s en studenten van Thomas More en KU Leuven uitgerust met een Fitbit en onze StressTRACS-app. Zij gingen gewoon door met hun leven, maar ondertussen verzamelden we een schat aan waardevolle data! Ons doel? Stress niet alleen meten, maar ook helpen begrijpen. Zo hopen we op termijn het welzijn van een brede groep mensen te verbeteren.

Een rode draad doorheen al deze projecten is mijn focus op menselijk welzijn, praktijkgerichtheid én… cijfers. Cijfers vertellen mij verhalen. Ik haal veel voldoening uit het analyseren van data en het vertalen van complexe fenomenen naar heldere statistieken en visualisaties.

Naast mijn werk als onderzoeker is er natuurlijk ook ruimte voor ontspanning. In mijn vrije tijd trek ik graag de natuur in of bezoek ik een mooie stad, dichtbij of ver weg. En zelfs buiten de werkuren ben ik bezig met het beter begrijpen van ‘de mens’, maar dan vanuit andere invalshoeken zoals filosofie en geschiedenis. En muziek spelen, dat doe ik al sinds mijn kindertijd. De laatste jaren probeer ik ook te leren zingen aan de muziekacademie in Antwerpen. Of dat een succes is? Dat oordeel laat ik graag aan anderen over…