Vormingsaanbod voor zorgprofessionals

Sinds enkele jaren komt artificiële intelligentie steeds nadrukkelijker op voorgrond. Waar AI initieel eerder onzichtbaar deel uitmaakte van technologische toepassingen en processen, gaan we sinds de opkomst van ChatGPT ook steeds zelf meer met AI aan de slag: teksten schrijven, afbeeldingen generen, zelfs video's maken. Elke dag duikt er ook wel een nieuwsartikel op waarin ofwel de loftrompet wordt afgestoken over alle mogelijkheden, ofwel de talrijke gevaren en risico's worden aangehaald.

Heeft artificiële intelligentie echter ook (al) een plaats in de geestelijke gezondheidszorg?

Deze lezing wil je een antwoord bieden op deze vraag. Daarvoor

• krijg je eerst kort inzicht in de ontstaansgeschiedenis en een aantal basisprincipes achter AI,
• kom je meer te weten over AI en geestelijke gezondheid,
• leer je meer over wat praktische toepassingen en mogelijkheden zijn.

Na afloop kan je zelf eerste stappen zetten in dit domein. Of ben je juist voldoende geïnformeerd om er bewust voor te kiezen dat niet te doen.

Doelgroep: zorgprofessionals, in het bijzonder binnen de GGZ

AI is niet langer alleen een tool, maar steeds vaker een gesprekspartner, studiehulp of digitale metgezel. 

In deze keynote lichten we toe wat we over dit onderwerp al weten:

• hoe mensen zich verhouden tot AI,
• welke nieuwe vormen van nabijheid ontstaan,
• en welke vragen dat oproept voor mediawijsheid en digitale inclusie.

Doelgroep: professionals binnen zorg en welzijn, algemene bevolking
 

Virtual reality kent al drie decennia een lange onderzoekstraditie. Na een geleidelijke commercialisering volgde een sterke toename in publieke hype en interesse. Toen artificiële intelligentie vervolgens de technologische estafette overnam, bleef het gebruik van immersieve technologie voor klinische toepassingen relatief onbekend, mogelijk ondergewaardeerd en zeker onderbenut.

Daarom dringt zich de vraag op wat er vandaag nog overblijft van de VR-hype en welke toekomstperspectieven er zijn.

Deze lezing beoogt een beknopt overzicht te geven van de huidige evidentiebasis, gevolgd door een verdieping in recente ontwikkelingen en toekomstige perspectieven.

Doelgroep: zorgprofessionals, in het bijzonder binnen de GGZ

Technologie krijgt een steeds grotere plaats in de (geestelijke) gezondheidszorg, niet alleen via smartphone-apps, maar ook via virtual reality en artificiële intelligentie. Die innovatie biedt kansen, maar gaat ook gepaard met een groeiend aantal richtlijnen en (wettelijke) kaders. In opdracht van het Departement Zorg ontwikkelde de onderzoekslijn Psychologie en Technologie, samen met Arteveldehogeschool (Steunpunt WVG), een overkoepelend kwaliteitskader voor het gebruik en de ontwikkeling van digitale technologie binnen het Beleidsdomein WVG.

Deze lezing gaat dieper in op dit kwaliteitskader en laat zien hoe je digitale technologie op een kwaliteitsvolle manier kan inzetten. We staan stil bij de voorwaarden waaraan technologie moet voldoen, de competenties die professionals nodig hebben, en de organisatorische keuzes die een succesvolle implementatie ondersteunen.

Doelgroep: zorgprofessionals, ICT-ontwikkelaars, beleidsmedewerkers in zorgorganisaties

Digitale toepassingen - van wearables tot smartphone‑gebaseerde zelfrapportage - bieden mogelijkheden om psychologische processen zoals stress in het dagelijks leven nauwkeurig te monitoren.

In deze lezing presenteren we een geïntegreerd perspectief op stressmeting, waarin wearable‑data en kortdurende, contextgevoelige zelfrapportage aan bod komen.

• We bespreken hoe wearables continue informatie leveren over fysiologische activatie en gedrag, en hoe deze gegevens betekenisvol geïnterpreteerd kunnen worden.
• Daarnaast belichten we de sterke opmars van smartphone‑gebaseerde zelfrapportage van stress, maar ook de uitdagingen: de kwaliteit van meetinstrumenten is niet altijd duidelijk, wat gevolgen heeft voor betrouwbaarheid en toepasbaarheid.
• We tonen hoe zorgvuldig geselecteerde, korte items kunnen bijdragen aan valide dagelijkse‑stressmeting.

Door inzichten uit beide domeinen te verbinden, bieden we richtingwijzers voor onderzoekers en professionals die digitale technologie willen inzetten om stress en welzijn beter te begrijpen.

De geestelijke gezondheidszorg kent al decennialang hervormingen die inzetten op deïnstitutionalisering, integratie in de eerstelijnszorg en digitale ondersteuning. Toch blijven veel zorgstelsels gekenmerkt door complexiteit en ongelijkheid in toegang, wat maakt dat het belangrijk is om stil te staan bij het hulpverleningsaanbod. Dit doen we  aan het hand van het Comprehensive Model for Mental health Access and service use (CoMMA), een procesmodel dat zowel informele ondersteuning (zoals zelfhulp en gemeenschapszorg) als formele professionele diensten omvat. Het model belicht daarbij expliciet de rol van technologie binnen alle stappen van het zorgtraject.

Aan de hand van dit model, reflecteren we over het verbeteren van bestaande diensten en processen en het implementeren van nieuwe hulpmiddelen in de praktijk.

Doelgroep: zorgprofessionals, beleidsmedewerkers in zorgorganisaties